17.03.2016


Prawidłowe uwzględnienie maksymalnej wysokości stawki opłaty śmieciowej

KATEGORIA: Wokanda

Zdaniem NSA to ustawodawca, a nie prawodawca lokalny, zobowiązany jest wyznaczyć granice, w jakich rada gminy może realizować kompetencje do ustalania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. (sygn. II FSK 4114/14) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2014 r. (sygn. III SA/Wa 2577/13) uchylający uchwałę rady miasta w przedmiocie wyboru metody opłaty za gospodarowanie odpadami i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. 

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym. 

Rada miejska w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wybrała metodę ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz określiła stawki tej opłaty. Nadto, ustaliła, iż zgodnie z art 6j ust. 2 pkt 3 u.c.p.g. przedmiotową metodę stanowić będzie iloczyn powierzchni lokalu mieszkalnego oraz ustalonej stawki opłaty. 

Ww. uchwała została poddana nadzorowi i w odniesieniu do jej zapisów Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie [dalej: RIO] stwierdziło jej nieważność w części dotyczącej § 2 ust. 2 wprowadzającej opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, dla lokali o powierzchni powyżej 70 m2, równą iloczynowi tejże powierzchni i stawki opłaty. W uzasadnieniu RIO wskazało, iż w obowiązujących przepisach prawa „brak jest upoważnienia dla rady miasta do wprowadzania ulg z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi”.    

Skargę na powyższą uchwałę, w brzmieniu po dokonanym nadzorze ze strony RIO, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, wniosła skarżąca, zarzucając jej naruszenie szeregu przepisów Konstytucji RP. Zdaniem skarżącej naliczenie opłaty od powierzchni mieszkania, a nie od ilości wywożonych śmieci przez daną rodzinę jest krzywdzące i narusza zasadę sprawiedliwości społecznej. Ponadto, skarżąca podniosła, iż uchwała nadmiernie obciąża kosztami jednych, a innych zwalnia z ponoszenia kosztów gospodarowania przez nich odpadami, co prowadzi do faktycznej dyskryminacji. 

Wyrokiem z dnia 5 września 2014 r. (sygn. III SA/Wa 2577/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, a w uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. K 17/12) które jego zdaniem jednoznacznie wskazuje na konieczność określenia maksymalnej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. RIO uchylając § 2 ust. 2 przedmiotowej uchwały zasadniczo pozbawiła jej zapisu w tym zakresie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła rada miasta, zarzucając Sądowi I instancji niewłaściwą wykładnię art. 6k ust. 1 i ust. 2 u.c.p.g, co w jej przekonaniu błędnie prowadzi do wniosku, iż przez niewprowadzenie w zaskarżonej uchwale maksymalnej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi skutkuje jej niezgodnością z art. 84 i 217 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. (sygn. II FSK 4114/14) Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił argumenty skarżącego kasacyjnie i uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu NSA odwołał się do treści podnoszonego wcześniej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził nieważność art. 6k ust.1 i 2 u.c.p.g. z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Sąd wskazał również, że zgodnie ze stanowiskiem Trybunału, to ustawodawca zobowiązany jest wyznaczyć granice, w jakich rada gminy może realizować kompetencję do ustalania wysokości opłaty śmieciowej. Tym samym Sąd I instancji nie przeprowadził merytorycznej kontroli zaskarżonej uchwały Rady Miasta, naruszając w ten sposób  art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności sprawy, NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

_________________________________________________________________________

Szukasz pomocy prawnej w opisanym przez nas zakresie?

Sprawdź naszą PROPOZYCJĘ.



Autor:
Mateusz Karciarz

prawnik w Kancelarii Prawnej Dr Krystian Ziemski & Partners w Poznaniu, doktorant na WPiA UAM, specjalizuje się w zakresie prawa administracyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem prawa samorządowego



Monika Knothe
asystent, interesuje się prawem administracyjnym

TAGI: Odpady, Opłata śmieciowa, Ustawa śmieciowa, Wyrok NSA,



Tekst pochodzi z portalu Prawo Dla Samorządu