Nadużycie prawa do informacji publicznej – kilka osobistych refleksji. Cz. 2

Ustawa o dostępie do informacji publicznej powstała w warunkach demokracji liberalnej i swoistego tryumfu praw i wolności obywatelskich. Idea ustawy jest oczywiście ze wszech miar słuszna – obywatel powinien mieć prawo uzyskiwania informacji o sprawach publicznych. To nie jest jedynie techniczny instrument administracyjny, lecz jeden z podstawowych mechanizmów państwa demokratycznego, w którym władza publiczna pozostaje pod kontrolą społeczeństwa. Historycznie ustawa ta wyrasta z przekonania, że władza nie powinna działać w ukryciu. W państwie demokratycznym informacja publiczna nie należy do urzędów ani do osób pełniących funkcje publiczne, lecz do wspólnoty obywateli, którzy mają prawo wiedzieć, jak podejmowane są decyzje, na jakich podstawach opiera się administracja i w jaki sposób wydatkowane są środki publiczne. Jej sens wiąże się z doświadczeniem państwa prawa, podziału władz i odpowiedzialności organów publicznych