Ekwiwalent dla strażaka (ochotnika) – jak to zrobić poprawnie?

Na dniach upłynie rok od chwili, gdy weszła w życie ustawa z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych, która kompleksowo, i w osobnym, nowym akcie prawnym (opatrzonym nawet – co rzadkie – stosowną preambułą podkreślającą społeczną doniosłość „ochotniczego pożarnictwa”), uregulowała ten ważny aspekt funkcjonowania społeczności lokalnych. Wśród licznych instytucji wprowadzonych tą ustawą (a w zasadzie, w tym akurat zakresie, przejętych z ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, w której wcześniej zawarta była szczątkowa regulacja poświęcona ochotniczym strażom pożarnym) znalazła się także instytucja „ekwiwalentu pieniężnego”, który – niezależnie od otrzymywanego wynagrodzenia – przysługuje każdemu strażakowi ratownikowi OSP, który uczestniczył w działaniu ratowniczym, akcji ratowniczej, szkoleniu lub ćwiczeniu. Na czym polegał (i polega) problem? Niestety, ustawodawca, który znalazł czas, by pochylić się nad podniosłą preambułą do ustawy, nie zadbał już o to, by na poziomie przyziemnych, technicznych przepisów prawa międzyczasowego zapewnić sprawne, płynne i nienastręczające problemów wejście w życie nowych regulacji, w tym zwłaszcza w kontekście obowiązujących, zastanych w tym momencie (na dzień 1 stycznia 2022 r.) aktów prawa miejscowego