Obserwuj

Bądź na bieżąco z prawem samorządowym. Zamów bezpłatny cotygodniowy newsletter.






Działy:
  • Gospodarka komunalna

    W dziale "GOSPODARKA KOMUNALNA" publikowane są artykuły dotyczące spółek komunalnych oraz zakładów budżetowych, jak również artykuły dotyczące poszczególnych działów gospodarki komunalnej, w tym gospodarki odpadami komunalnymi, gospodarki wodno-ściekowej, transportu publicznego.

  • Podatki

    W dziale "PODATKI" publikowane są artykuły dotyczące podatków i opłat publicznoprawnych, m.in. dotyczące podatku VAT, podatku od nieruchomości, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i innych.

  • Finanse publiczne

    W dziale "FINANSE PUBLICZNE" publikowane są artykuły dotyczące szeroko pojmowanych zagadnień związanych z finansami publicznymi, m.in. artykuły dotyczące dochodów jednostek samorządu terytorialnego oraz dyscypliny finansów publicznych.

  • Zamówienia publiczne

    W dziale "ZAMÓWIENIA PUBLICZNE" publikowane są artykuły dotyczące problematyki zamówień publicznych, m.in. dotyczące sytuacji podmiotów komunalnych w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Prezentowane są także najnowsze orzeczenie KIO oraz sądów w zakresie prawa zamówień publicznych.

  • Prawo cywilne

    W dziale "PRAWO CYWILNE" publikowane są artykuły dotyczące zagadnień cywilnoprawnych, m.in. umów oraz sporów przed sądami powszechnymi, których stroną są podmioty komunalne.

  • Nieruchomości

    W dziale "NIERUCHOMOŚCI" publikowane są artykuły dotyczące nieruchomości komunalnych oraz spraw związanych z innymi nieruchomościami, w których występują organy samorządu terytorialnego. Artykuły dotyczą w szczególności gospodarki nieruchomościami i planowania przestrzennego.

  • Procedury administracyjne

    W dziale "PROCEDURY ADMINISTRACYJNE" publikowane są artykuły dotyczące procedur, które prowadzone są przez organy samorządu terytorialnego. W szczególności artykuły dotyczą ogólnej procedury administracyjnej (KPA - Ordynacja podatkowa), procedury sądowoadministracyjnej, procedury uchwałodawczej oraz dostępu do informacji publicznej.

  • Ustrój

    W dziale "USTRÓJ" publikowane są artykuły dotyczące ustroju podmiotów komunalnych, w tym zagadnienia dotyczące statusu prawnego organów jednostek samorządu terytorialnego, związków międzygminnych czy radnych.

  • Inne

    W dziale "INNE" publikowane są artykuły związane z funkcjonowaniem podmiotów komunalnych, które ze względu na swoją tematykę nie zostały zakwalifikowane do innych kategorii.

08.05.2014

Samorządowy know-how jako wkład do spółki

UWAGA: TEN ARTYKUŁ MA WIĘCEJ NIŻ 3 MIESIĄCE.
SPRAWDŹ AKTUALNY STAN PRAWNY LUB SKONTAKTUJ SIĘ Z AUTOREM.
drukuj mail Share

Sprawdzone rozwiązania

dla każdego samorządu.

przeczytaj

Jednostka samorządu terytorialnego [dalej: JST], tworząc spółkę prawa handlowego, bądź przystępując do istniejącej już spółki ma obowiązek wniesienia wkładu. Jak wiadomo wkład do spółki może mieć charakter pieniężny bądź niepieniężny (aport).

Artykuł dostępny jest dla zarejestrowanych użytkowników

Jednostka samorządu terytorialnego [dalej: JST], tworząc spółkę prawa handlowego, bądź przystępując do istniejącej już spółki ma obowiązek wniesienia wkładu. Jak wiadomo wkład do spółki może mieć charakter pieniężny bądź niepieniężny (aport).

Choć przepisy prawa nie zakazują istnienia spółek osobowych z udziałem JST, czego przykładem są chociażby przepisy ustawy o gospodarce komunalnej [dalej również jako: u.g.k.], które przewidują, że JST mogą tworzyć spółki komandytowe lub komandytowo-akcyjne dla realizacji przedsięwzięć z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego [PPP], to jednak JST głównie uczestniczą w spółkach kapitałowych. Dlatego też, przede wszystkim warto ustalić, co może być przedmiotem wkładu do spółki o kapitałowym charakterze, a więc do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością bądź akcyjnej.

Jak już zostało to wspomniane, wkład do spółki może być wkładem pieniężnym bądź niepieniężnym (aportem). Obecnie nie budzi większych wątpliwości zagadnienie, co może stanowić przedmiot wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej. Kodeks spółek handlowych nie zawiera wyliczenia, co może być przedmiotem wkładu niepieniężnego, lecz wskazuje, że w przypadku spółek kapitałowych prawo niezbywalne lub świadczenie pracy bądź usług aportem być nie może (art. 14 ust. 1 k.s.h.).

Zdolność aportowa know-how

Wskazać można, powołując się na ustalone w doktrynie kryteria zdolności aportowej, że wkładem niepieniężnym do samorządowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czy akcyjnej może być wszystko - co nie jest świadczeniem pracy bądź usług - oraz przedstawia jakąś wymierną wartość ekonomiczną oraz jest zbywalne i przydatne dla spółki.

Wkładem niepieniężnym do samorządowej spółki z o.o. czy akcyjnej mogą więc być - oprócz rzeczy (jako aportu sensu stricto) - także inne prawa majątkowe, takie jak prawa rzeczowe czy prawa obligacyjne. Jako aport mogą być wnoszone do spółki także dobra niematerialne – takie jak np. licencje, wzory użytkowe, znaki towarowe, majątkowe prawa autorskie, a także know-how, bądź inne idee i projekty, o ile są odpowiednio udokumentowane (utrwalone). O zdolności aportowej (tradycyjnie rozumianego) know-how wypowiedział się Sąd Wojewódzki w Warszawie już w 1990 r. w postanowieniu z dnia 2 lipca 1990 r. (XIV GR 1/90, OG 1991, Nr 2, poz. 24).

Czym jest know-how?

Do chwili obecnej, ani ustawodawca polski, ani europejski nie stworzył definicji, która pozwalałaby rozwiać wszelkie wątpliwości związane z naturą know-how, jego cechami konstytutywnymi czy zakresem znaczeniowym pojęcia. Różnice poglądów ujawniające się w doktrynie w zasadzie wykluczają możliwość sformułowania jednej definicji know-how, która mogłaby liczyć na powszechną akceptację. Analiza podjęta w celu ustalenia, czy mamy do czynienia z know-how, w związku z powyższym powinna się opierać na ustaleniu „wspólnego mianownika” cech konstytutywnych know-how, określonych w poszczególnych definicjach.

W tradycyjnym ujęciu know-how obejmowało głównie wiedzę i doświadczenie techniczne, tzn. wiedzę pozostającą w związku z technikami wytwarzania i produktami. Obecnie przyjmuje się, że również wiedza i doświadczenie techniczno-organizacyjne, jak i te o charakterze czysto organizacyjnym, mogą być uznane za know-how[1].

W literaturze wskazuje się, że w obręb tzw. technicznego know-how wchodzą w szczególności, projekty wynalazcze, które są utrzymywane w tajemnicy[2], a w obręb tzw. nietechnicznego know-how wchodzi wiedza i doświadczenie o charakterze, np. handlowym, administracyjnym czy finansowym, które nadają się do praktycznego wykorzystania w działalności przedsiębiorstwa lub wykonywania zawodu. Za know-how o nietechnicznym charakterze można byłoby uznać zatem wiadomości dotyczące komercyjnej działalności przedsiębiorstwa, ale już nie sfery produkcyjnej[3].

Definicje know-how można znaleźć zarówno w aktach normatywnych o charakterze międzynarodowym[4], w ustawodawstwie UE[5], jak również (niejednokrotnie) w polskich aktach prawnych, w szczególności w ustawach podatkowych[6].

W polskim porządku prawnym kryteria uznania za know-how doprecyzowane są przez sądy administracyjne[7]. Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 16 kwietnia 1998 r., I SA/Kr 917/97 stwierdził, że „przez know-how rozumie się zespół technicznych informacji, które są poufne, istotne i zidentyfikowane we właściwej formie”, a w wyroku z dnia 31 lipca 2003 r., III SA 1661/02 wyjaśnił, że termin „poufny” oznacza, że przedmiot umowy nie jest powszechnie dostępny i znany, termin „istotny” oznacza, że informacje są ważne i niebanalne, zaś termin „zidentyfikowany” oznacza, że know-how jest opisane lub utrwalone w taki sposób, aby możliwe było sprawdzenie, że spełnia ono kryterium poufności i istotności.

Mając powyższe na uwadze, można stwierdzić, że za know-how może być uznana: poufna, odpowiednio utrwalona wiedza lub doświadczenie o charakterze technicznym, handlowym, administracyjnym, finansowym lub innego rodzaju – o ile nadaje się do stosowania w działalności danego przedsiębiorstwa.

Jeżeli więc to JST jest posiadaczem cennej, poufnej wiedzy (np. ustalony i utrwalony program zarządzania) - niewykluczone, że wiedza ta posiada cechy umożliwiające uznanie jej za dobro niematerialne posiadające zdolność aportową. Co istotne, zdolność aportową dóbr niematerialnych – takich jak: wiedza, doświadczenie, idee, projekty - każdorazowo należy uzależniać od ich udokumentowania (utrwalenia), tylko wówczas bowiem możliwe jest ustalenie wyodrębnienia tego prawa niematerialnego i ustalenie jego wartości bądź przydatności dla spółki.


[1] Zwolennikami objęcia zakresem know-how także wiadomości i rozwiązań o charakterze jedynie organizacyjnym są: S. Sołtysiński, P. Podrecki. Zob. S. Sołtysiński, Projekty wynalazcze [w:] System prawa własności intelektualnej. Prawo wynalazcze, t. III, pod red. J. Szwaji, A. Szajkowskiego, Ossolineum 1990 oraz P. Podrecki, Umowy know-how [w:] obrót dobrami niematerialnymi. Wzory umów, pod red. M. Byrskiej, Warszawa-Kraków 1995.

[2] E. Wojcieszko-Głuszko, Ochrona prawna know-how w prawie polskim na tle prawnoporównawczym, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, Zakamycze 2002, s. 28.

[3] Tamże, s. 28.

[4] Definicję normatywną zawiera przykładowo: Porozumienie w sprawie Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej (ang. Agreement on Trade_Related Aspects of Intellectual Property Rights, TRIPS), które stanowi załącznik do Porozumienia w sprawie utworzenia Światowej Organizacji Handlu (WTO).

[5] Definicję know-how zawiera przykładowo: rozporządzenie KE (WE) 556/89 z 30 listopada 1988 r., rozporządzenie KE (WE) 240/96 z 31 stycznia 1996 r., rozporządzenie KE (WE) 772/2004 z 7 kwietnia 2004 r.

[6] Zob. art. 26a ust. 3 pkt 5 oraz art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U.2000.14.176; zob. art. 1a ust. 2 pkt 2 ppkt e) oraz art. 16a ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz.U.2000.54.654.

[7] zob. np. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 1998 r., sygn. I S.A./Kr 917/97, wyrok z dnia 31 lipca 2003 r., sygn. III SA 1661/02.

Sprawdzone rozwiązania

dla każdego samorządu.

przeczytaj

Autor artykułu

Weronika Hoffa

radca prawny, specjalizuje się w obsłudze spółek prawa handlowego, w tym spółek z udziałem jednostek samorządu terytorialnego

Więcej z Praktyki §

Wydarzenia PDS

Więcej wydarzeń

Sprawdzone rozwiązania

dla każdego samorządu.

przeczytaj